اینجا هنوز بوی خوش خشت و گل به مشام می‌ر‌سد، مردمان هم‌چنان باصفا و صمیمی اند و با میهمانان با خونگرمی و گشاده رویی برخورد می کنند. اینجا بخش کهک از توابع قم در ۳۵ کیلومتری قم است؛ تبعیدگاه صدرالدین محمد بن ابراهیم قوام شیرازی ملقب به  ملاصدرا و صدرالمتالهین، فیلسوف، عارف و مفسر برجسته شیعی دوره صفوی بود. گروه به مهربانی از دارالاکرام شعبه قم میهمان مردمان خونگرم این دیار شده اند.
کوچه‌ها خالی از هیاهوی کودکان است که به مدرسه رفته‌اند. بر هر دری که می‌زنیم با مهر و صمیمیت میزبانی مواجه می‌شویم که مانند خانه‌اش ساده و بی‌ریا اما استوار و با اصالت است. اهالی کهک اگرچه مانند شهرنشینان ظاهری فریبنده در خانه و پوشش ندارند اما سخنان شان حکایت از ریشه‌های عمیق فرهنگی دارد که در بسیاری از بخش‌های با اصالت و دارای پیشینه تاریخی کهن این مرز و بوم یافت می‌شود.
به همراه جمع کوچک به مهربانی میهمان برخی از این میزبانان نیک‌اندیش و نیک‌نهاد شدیم و ساعاتی را با آنان به گفت و گو نشستیم، بر سفره دل شان نشستیم و به شادی و غم ها‌شان گوش فرا دادیم.
در بازگشت دریغ خوردیم؛ دریغ از این که چنین قدمت فرهنگی با محرومیت دست به گریبان است. اما امیدوار بودیم، امیدوار به این که زدودن گرد محرومیت از این دیار دشوار نیست اگر به مهربانی همدل و همیار شویم.